De mythe van Isis en Osiris symboliseert de alchemie van elke metamorfose. Isis, godin en tovenares, herinnert aan de aanwezigheid en de constructieve en genezende interventie van het eeuwige vrouwelijke in elk transformatieproces waarbij het onbewuste betrokken is. Haar broer en overleden echtgenoot, Osiris, symbool van de oude koning, die zij onvermoeibaar zoekt: Osiris fungeert als een innerlijk beeld dat je leidt.
Dit zoeken, de verenigde en verborgen wil van Isis, lijkt op psychologisch vlak op het onbewuste verlangen om een gesprek aan te gaan met haar onbewuste daar waar het Zelf verblijft, de helderheid, het bewuste ontwaken (Osiris sterft en wordt herboren in Horus, zoon van Isis). Het is door de geleefde ervaring van willen weten of kennen, die vele vormen kan aannemen, dat de verenigende wil van Isis zich uitdrukt.